Es mostren 594844 resultats

aguaitar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">aguaitar</title>

Accessory
Partició sil·làbica: a_guai_tar
Compareu: guaitar
Etimologia: de guaita 1a font: s. XIV
Body
    verb
  1. transitiu Sotjar, vigilar, especialment des d’un indret amagat, per sorprendre. L’enemic aguaitava la caravana.
  2. intransitiu
    1. Treure el cap per una obertura o per damunt alguna cosa.
    2. Aplicar l’ull i mirar per una obertura petita. Sempre aguaita pel forat del pany.

aguaitar

aguaitar

aguaitar

aguajaque

aguajaque

aguaje


<title type="display">aguaje</title>

    masculí
  1. marina, marítim [corriente en el mar] correntia f, gran corrent d'aigua.
  2. [agitación en el mar] tràngol.
  3. [marea] marea f forta.
  4. [estela de un barco] aigües f pl.
  5. [aguada] aiguada f.
  6. [aguadero] abeurador.
  7. aguaje del timón marina, marítim xarboteig del timó.
  8. hacer aguaje [el mar] avalotar-se.

aguaje

aguamala

aguamala

aguamanil

aguamanil

aguamanos

aguamanos

aguamar

aguamar

aguamarina

aguamarina

aguamiel

aguamiel