Es mostren 594844 resultats

aiguabatre

aiguabatre

    verb transitiu
  1. [la pluja, etc] azotar, batir. La tempesta aiguabaté la casa, la tormenta azotó la casa.
  2. [ruixar] rociar.

aiguabatre

aiguabatre


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">aiguabatre</title>

Accessory
Partició sil·làbica: ai_gua_ba_tre
Etimologia: de aigua i batre
Body
    verb transitiu
  1. Batre, la tempesta, la pluja, etc., amb aigua (la terra, els sembrats, els arbres, etc.).
  2. Ruixar, algú, amb aigua batent (alguna cosa). El paleta aiguabat l’envà abans d’arrebossar-lo.

aiguabatre

aiguabatre

aiguabatre

aiguabatre

aiguabatre

aiguabatre

aiguabatre

aiguabatre

aiguabatre

aiguabeneitera

aiguabeneitera

aiguabeneitera

aiguabeneitera

aiguabeneitera

aiguabeneitera

aiguabeneitera

aiguabeneitera