<title type="display">alís</title> adjectiu [Brot] ungesäuert. figuradament balear trübselig, melancholisch. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">alís</title> Accessory Etimologia: d’origen incert, probablement del ll. allīsus, -a, -um ‘trencat, capolat’, amb el sentit de ‘àzim’ en b. ll 1a font: s. XIV Body adjectiu Dit del pa, de la pasta de farina, etc., sense llevat. anar (o estar) alís Estar trist, malenconiós.
<title type="display">alís</title> adjectiu [pa] azzimo -a. || anar (o estar) alís fig essere triste (o giù, o malinconico).
<title type="display">alís</title> adjectiu Es diu del pa o de la pasta de farina que no porta llevat. frase feta Anar alís o estar alís és estar trist, tenir malenconia.
<title type="display">alís</title> Pronúncia: əlís adjectiu [pa] azyme. anar (estar) alís figuradament être mélancolique (être triste, être morose, être abattu -e).
<title type="display">alisador</title> adjectiu allisador -a. masculí [instrumento] allisador. [de las velas] allisador. femení allisadora. [para lavar lana] llissosa, allisadora.
<title type="display">alisadura</title> femení [acción de pulir] allisada. [de un cilindro] mandrinatge m. [pieles] allisatge m. plural [partículas] allisadures.
<title type="display">alisar</title><lbl type="homograph">1</lbl> masculí verneda f. Vegeu també:alisar2
<title type="display">alisar</title><lbl type="homograph">2</lbl> verb transitiu [pulir] allisar, polir. [un cilindro] mandrinar. [allanar] aplanar, allisar. Alisar una tabla con el cepillo, aplanar una fusta amb el ribot. [el pelo] allisar. Alisarse el pelo, allisar-se els cabells. Vegeu també:alisar1