<title type="display">allègre</title> Pronúncia: a(l)lɛgʀ adjectiu [gai] joiós -osa, animat -ada, alegre. [vif] animós -osa, viu viva. Elle marchait d’un pas allègre, caminava amb un pas viu (animós). © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">allégrement<hi rend="plain"> [ou </hi>allègrement<hi rend="plain">]</hi></title> Pronúncia: a(l)lɛgʀəmɑ̃ adverbi joiosament, animadament, animosament. [inconsciemment] alegrement, amb aquella alegria fam. Elles nous avaient allégrement abandonnés, ens havien abandonat alegrement. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">allégresse</title> Pronúncia: a(l)legʀɛs femení joia, gaubança ant, alegrois m pl. Un chant d’allégresse, un cant de joia. Au milieu de l’allégresse générale, al mig de la joia general (al mig dels alegrois de tothom). © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display" xml:lang="estrangerisme">allegretto</title> Accessory Pronúncia: alleɣɾétto Etimologia: mot it 1a font: s. XIX Body masculí música Moviment musical viu, però menys veloç que l’allegro. Fragment escrit en aquest moviment.
<title type="display">allegretto<hi rend="plain"> [ou </hi>allégretto<hi rend="plain">]</hi></title> Pronúncia: a(l)legʀeto adverbi i masculí música allegretto. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">allegro</title> Etimologia: [italià] adverbi i masculí música alegro, allegro it.
<title type="display">allegro</title> adverbi música allegro. masculí Allegro n. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat