<title type="display">amargotejar</title> verb intransitiu [una menja, etc.] essere leggermente amaro.
<title type="display">amargotejar</title> verb intransitiu bitter schmecken. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">amargotejar</title> Pronúncia: əmərgutəʒá verb intransitiu [un aliment] amargar.
<title type="display">amarguejar</title> Body INFINITIU amarguejar GERUNDI amarguejant PARTICIPI amarguejat amarguejada amarguejats amarguejades INDICATIU PRESENT amarguejo amargueges amargueja amarguegem amarguegeu amarguegen IMPERFET amarguejava amarguejaves amarguejava amarguejàvem amarguejàveu amarguejaven PASSAT amarguegí amarguejares amarguejà amarguejàrem amarguejàreu amarguejaren FUTUR amarguejaré amarguejaràs amarguejarà amarguejarem amarguejareu amarguejaran CONDICIONAL amarguejaria amarguejaries amarguejaria amarguejaríem amarguejaríeu amarguejarien SUBJUNTIU PRESENT amarguegi amarguegis amarguegi amarguegem amarguegeu amarguegin IMPERFET amarguegés amarguegessis amarguegés amarguegéssim amarguegéssiu amarguegessin IMPERATIU amargueja amarguegi amarguegem amarguegeu amarguegin
amarguejar verb intransitiu [amargotejar] amargar un poco. Aquest vi amargueja, este vino es un poco amargo.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">amarguejar</title> Accessory Etimologia: de amarg Body verb intransitiu Ésser més o menys amarg, tenir un punt d’amarg.
<title type="display">amarguejar</title> [També amargantejar] [! Conjugació: amb G davant E, I] verb Tenir un gust una mica amarg, tirar a amarg. La xocolata que porta molt de cacau amargueja.
<title type="display">amarguejar</title> verb intransitiu bitter schmecken. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat