<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">aboiar</title> Accessory Partició sil·làbica: a_bo_iar Etimologia: de boia Body verb transitiu Fer que suri, que es mantingui a flor d’aigua (alguna cosa).
<title type="display">aboiar</title> Pronúncia: əβujá verb transitiu laisser flotter à la surface de l'eau.
<title type="display">aboiement</title> Pronúncia: abwamɑ̃ masculí lladrament. [cri du chien] lladruc, lladrament. plural figuradament i despectivament crits, lladrucs [paraules violentes]. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">aboishar </title> Body v tr Animar es cans entà anar tara amassada de quauquarrés o quauquarren.Lançar-se impetuosament sus quauquarrés o quauquarren.Català: 1. atiar; 2. abraonar-se© Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana© per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">aboldronar</title> Accessory Etimologia: de boldró Body verb transitiu Aplegar, reunir en boldró. pronominal Acudir de sobte molta gent o molts animals en un mateix indret.
<title type="display">aboldronar</title> Body INFINITIU aboldronar GERUNDI aboldronant PARTICIPI aboldronat aboldronada aboldronats aboldronades INDICATIU PRESENT aboldrono aboldrones aboldrona aboldronem aboldroneu aboldronen IMPERFET aboldronava aboldronaves aboldronava aboldronàvem aboldronàveu aboldronaven PASSAT aboldroní aboldronares aboldronà aboldronàrem aboldronàreu aboldronaren FUTUR aboldronaré aboldronaràs aboldronarà aboldronarem aboldronareu aboldronaran CONDICIONAL aboldronaria aboldronaries aboldronaria aboldronaríem aboldronaríeu aboldronarien SUBJUNTIU PRESENT aboldroni aboldronis aboldroni aboldronem aboldroneu aboldronin IMPERFET aboldronés aboldronessis aboldronés aboldronéssim aboldronéssiu aboldronessin IMPERATIU aboldrona aboldroni aboldronem aboldroneu aboldronin
<title type="display">aboldronar</title> Pronúncia: əβuldɾuná verb transitiu i pronominal regionalisme aplegar.
<title type="display">abolengo</title> masculí [los antepasados] avior f. [ascendencia] llinatge, paratge. Familia de noble abolengo, família de noble llinatge. antiguo (o rancio) abolengo antiga soca. de abolengo de tradició, de l'avior. Unas costumbres de abolengo, uns costums de l'avior.