Es mostren 594840 resultats
arravatament
arravatament
emportament ravata alienació frenesí o frenesia transport → ira , bogeria © Manuel Franquesa
arravatament
<title type="display">arravatament</title>
masculí scatto d'ira, rabbia f, furore, furia f, arrabbiatura f, arrabbiata f.
arravatament
masculí scatto d'ira, rabbia f , furore, furia f , arrabbiatura f , arrabbiata f
arravatament
<title type="display">arravatament</title>
masculí arrebato.
arravatament
masculí arrebato
■
arravatament
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">arravatament</title>
Accessory
Etimologia: de arravatar-se
Body
-
masculí
- Acció d’arravatar-se, alienament causat per la ira.
- dret penal Estat psicològic que produeix una ofuscació momentània de la intel·ligència i un aclaparament de la voluntat.
■
arravatament
masculí Acció d’arravatar-se, alienament causat per la ira dret penal Estat psicològic que produeix una ofuscació momentània de la intelligència i un aclaparament de la voluntat
arravatament
<title type="display">arravatament</title>
-
masculí
- Wut f, Jähzorn m.
- dret Affekt m.
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
arravatament
masculí Wut f , Jähzorn m dret Affekt m © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
arravatament
<title type="display">arravatament</title>
Pronúncia: ərəβətəmén
masculí emportement, accès de colère, fureur f, irritation f, exaltation f.
arravatament
masculí emportement , accès de colère , fureur f , irritation f , exaltation f
arravatament
<title type="display">arravatament</title>
Pronúncia: ərəβətəmén
-
masculí
- excitement, irritation.
- anger.
arravatament
masculí excitement , irritation anger
arravatar-se
<title type="display">arravatar-se</title>
-
verb reflexiu
- aufbrausen, wutschnauben.
- außer sich geraten.
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
arravatar-se
verb reflexiu aufbrausen, wutschnauben außer sich geraten © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
arravatar-se
<title type="display">arravatar-se</title>
verb pronominal [enfurir-se] arrebatarse, enfurecerse, irritarse.
arravatar-se
verb pronominal enfurir-se arrebatarse , enfurecerse , irritarse