<title type="display">arravatament</title> masculí scatto d'ira, rabbia f, furore, furia f, arrabbiatura f, arrabbiata f.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">arravatament</title> Accessory Etimologia: de arravatar-se Body masculí Acció d’arravatar-se, alienament causat per la ira. dret penal Estat psicològic que produeix una ofuscació momentània de la intel·ligència i un aclaparament de la voluntat.
<title type="display">arravatament</title> Pronúncia: ərəβətəmén masculí excitement, irritation. anger.
<title type="display">arravatament</title> masculí Wut f, Jähzorn m. dret Affekt m. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">arravatament</title> Pronúncia: ərəβətəmén masculí emportement, accès de colère, fureur f, irritation f, exaltation f.
<title type="display">arravatar-se</title> verb reflexiu aufbrausen, wutschnauben. außer sich geraten. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">arravatar-se</title> verb pronominal [enfurir-se] arrebatarse, enfurecerse, irritarse.
<title type="display">arravatar-se</title> Body INFINITIU arravatar GERUNDI arravatant PARTICIPI arravatat arravatada arravatats arravatades INDICATIU PRESENT arravato arravates arravata arravatem arravateu arravaten IMPERFET arravatava arravataves arravatava arravatàvem arravatàveu arravataven PASSAT arravatí arravatares arravatà arravatàrem arravatàreu arravataren FUTUR arravataré arravataràs arravatarà arravatarem arravatareu arravataran CONDICIONAL arravataria arravataries arravataria arravataríem arravataríeu arravatarien SUBJUNTIU PRESENT arravati arravatis arravati arravatem arravateu arravatin IMPERFET arravatés arravatessis arravatés arravatéssim arravatéssiu arravatessin IMPERATIU arravata arravati arravatem arravateu arravatin