<title type="display">pusil·lànime</title> adjectiu Una persona és pusil·lànime si té molt pocs ànims, si és dèbil de caràcter i fa sempre el que diuen els altres.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">pusil·lànime</title> Accessory Etimologia: del ll. td. pusillanĭmis, íd., comp. de pusillus, -a, -um ‘petit’ i animus ‘ànim, esperit’ 1a font: 1490, Tirant Body adjectiu D’ànim feble i tímid.
<title type="display">pusil·lànimement</title> adverbi kleinmütig. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">pusil·lànimement</title> Accessory Etimologia: de pusil·lànime Body adverbi Amb pusil·lanimitat.
<title type="display">pusil·lanimitat</title> Pronúncia: puzillənimitát femení pusillanimity, faintheartedness, cowardliness.
<title type="display">pusil·lanimitat</title> femení Kleinmut m, Verzagtheit f. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat