Es mostren 594846 resultats

rampellut
-uda

rampellut
-uda

rampellut
| rampelluda

rampellut
| rampelluda

rampellut
-uda

rampellut
-uda

rampellut
-uda

rampellut

    adjectiu
  1. [que té rampells] alocado -da, impulsivo -va.
  2. [que fa les coses a rampells] antojadizo -za, lunático -ca.

rampellut
-uda

rampement

rampement

Rampenlicht

Rampenlicht

ramper


<title type="display">ramper</title>

Pronúncia: ʀɑ̃pe
    verb intransitiu
  1. reptar, arrossegar-se pron.
  2. [plantes] enfilar-se pron.
  3. figuradament [s’abaisser] arrossegar-se pron, rebaixar-se pron.
    1. [se glisser] ficar-se pron, esmunyir-se pron.
    2. arrossegar-se pron, anar arran de terra.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

ramper

rampeu


<title type="display">rampeu</title>

    masculí
  1. [repeu] estribo, contrafuerte.
  2. a rampeu (o al rampeu) al pie mismo. A rampeu de la muntanya, al pie mismo de la montaña.
  3. donar un rampeu a parecerse a, tener un parecido con, darse un aire. No és com ell, però li dona un bon rampeu, no es como él, pero se le parece mucho.

rampeu

rampeu


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">rampeu</title>

Accessory
Partició sil·làbica: ram_peu
Etimologia: alteració de repeu
Body
    masculí
  1. Repeu.
  2. a rampeu (o al rampeu) de locució adverbial Al peu mateix de, a la vora de. A rampeu de la muntanya.
  3. donar un rampeu (a algú o alguna cosa) Assemblar-s’hi, especialment en mèrit, valor, etc. No és com ell, però li dona un bon rampeu.

rampeu

rampeu

rampeu