<title type="display">ranciejar</title> verb intransitiu saber a rancio. La cansalada rancieja, el tocino sabe a rancio.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">ranciejar</title> Accessory Partició sil·làbica: ran_ci_e_jar Etimologia: de ranci 1a font: 1803, DEst. Body verb intransitiu Tirar a ranci, ésser més o menys ranci. Aquesta cansalada ja rancieja.
<title type="display">ranciejar</title> [! Conjugació: amb G davant E, I] verb Un aliment rancieja si té un gust ranci, si s'ha tornat més o menys ranci.
<title type="display">ranciejar</title> verb intransitiu (leicht) ranzig schmecken bzw riechen. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">ranciejar</title> Pronúncia: rənsiəʒá verb intransitiu rancir, devenir rance, avoir le goût de rance.