Es mostren 594844 resultats

reconduïr

<title type="display">reconduïr </title>

Body
    v tr Conduïr a quauqu’un o quauqua causa entath lòc d’a on s’auie gessut, o damb ua orientacion determinada. Sin.: recondusir.

    Català: reconduir


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

reconduïr

reconduir


<title type="display">reconduir</title>

    verb transitiu
  1. acompañar [de nuevo], conducir [de nuevo]. Després d'aquest refús, reconduí el pretendent a la porta, después de este rechazo, acompañó al pretendiente a la puerta.
  2. dret [un arrendament] reconducir.

reconduir

reconduir


<title type="display">reconduir</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. reconduir
    1. GERUNDI

    2. reconduint
    1. PARTICIPI

    2. reconduït
    3. reconduïda
    4. reconduïts
    5. reconduïdes
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. recondueixo
      3. recondueixes
      4. recondueix
      5. reconduïm
      6. reconduïu
      7. recondueixen
      1. IMPERFET

      2. reconduïa
      3. reconduïes
      4. reconduïa
      5. reconduíem
      6. reconduíeu
      7. reconduïen
      1. PASSAT

      2. reconduí
      3. reconduïres
      4. reconduí
      5. reconduírem
      6. reconduíreu
      7. reconduïren
      1. FUTUR

      2. reconduiré
      3. reconduiràs
      4. reconduirà
      5. reconduirem
      6. reconduireu
      7. reconduiran
      1. CONDICIONAL

      2. reconduiria
      3. reconduiries
      4. reconduiria
      5. reconduiríem
      6. reconduiríeu
      7. reconduirien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. recondueixi
      3. recondueixis
      4. recondueixi
      5. reconduïm
      6. reconduïu
      7. recondueixin
      1. IMPERFET

      2. reconduís
      3. reconduïssis
      4. reconduís
      5. reconduíssim
      6. reconduíssiu
      7. reconduïssin
    1. IMPERATIU

    2. recondueix
    3. recondueixi
    4. reconduïm
    5. reconduïu
    6. recondueixin

reconduir

reconduir


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">reconduir</title>

Accessory
Partició sil·làbica: re_con_du_ir
Etimologia: de conduir
Body
    verb transitiu
  1. Conduir algú o alguna cosa al lloc d’on havia sortit. Després d’aquest refús, el reconduí a la porta.
  2. dret Prorrogar tàcitament o expressament un contracte d’arrendament.

reconduir

reconduir


<title type="display">reconduir</title>

    verb transitiu
  1. zurück-begleiten, -führen.
  2. dret [Vertrag] verlängern.
    • erneuern.
  3. reconduir a casa heim-begleiten, -führen.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

reconduir

reconduir

reconduir

reconduir

reconduir

reconduire


<title type="display">reconduire</title>

Pronúncia: ʀ(ə)kɔ̃dɥiʀ
    verb transitiu
  1. [une personne qui s’en va] acompanyar.
  2. [chasser] despatxar, donar comiat a.
  3. dret [un contrat] reconduir.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

reconduire

reconduite


<title type="display">reconduite</title>

Pronúncia: ʀ(ə)kɔ̃dɥit
    femení
  1. acompanyament m.
  2. [congé, renvoi] comiat m.
  3. dret [d’un contrat] reconducció.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

reconduite

recondusir

<title type="display">recondusir </title>

Body
    v tr Condusir a quauqu’un o quauqua causa entath lòc d’a on s’auie gessut, o damb ua orientacion determinada. Sin.: reconduïr.

    Català: reconduir


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

recondusir