Es mostren 594844 resultats

rectificar

rectificar

    verb transitiu
  1. [fer recte] rectificar.
  2. [corregir] rectificar.
  3. electricitat, geometria i mecànica rectificar.
  4. verb pronominal
  5. [una persona] rectificarse.

rectificar

rectificar


<title type="display">rectificar</title>

Pronúncia: rəktifiká
    verb transitiu
  1. [carretera, etc.] to straighten (out)
  2. mecànica etc. to rectify.
  3. to balance.
  4. [cilindre] to rectify, rebore.
  5. [error, etc.] to rectify
  6. [conducta] to change, reform.
  7. matemàtiques, química i electricitat to rectify.

rectificar

rectificar


<title type="display">rectificar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. rectificar
    1. GERUNDI

    2. rectificant
    1. PARTICIPI

    2. rectificat
    3. rectificada
    4. rectificats
    5. rectificades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. rectifico
      3. rectifiques
      4. rectifica
      5. rectifiquem
      6. rectifiqueu
      7. rectifiquen
      1. IMPERFET

      2. rectificava
      3. rectificaves
      4. rectificava
      5. rectificàvem
      6. rectificàveu
      7. rectificaven
      1. PASSAT

      2. rectifiquí
      3. rectificares
      4. rectificà
      5. rectificàrem
      6. rectificàreu
      7. rectificaren
      1. FUTUR

      2. rectificaré
      3. rectificaràs
      4. rectificarà
      5. rectificarem
      6. rectificareu
      7. rectificaran
      1. CONDICIONAL

      2. rectificaria
      3. rectificaries
      4. rectificaria
      5. rectificaríem
      6. rectificaríeu
      7. rectificarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. rectifiqui
      3. rectifiquis
      4. rectifiqui
      5. rectifiquem
      6. rectifiqueu
      7. rectifiquin
      1. IMPERFET

      2. rectifiqués
      3. rectifiquessis
      4. rectifiqués
      5. rectifiquéssim
      6. rectifiquéssiu
      7. rectifiquessin
    1. IMPERATIU

    2. rectifica
    3. rectifiqui
    4. rectifiquem
    5. rectifiqueu
    6. rectifiquin

rectificar

rectificar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">rectificar</title>

Accessory
Compareu: ratificar
Etimologia: del ll. rectificare, íd. 1a font: 1696, DLac.
Body
    verb
  1. transitiu Fer recta una cosa. Rectificar el traçat d’una carretera.
    1. transitiu Fer exacte corregint, esmenant, alliberant d’errors. Rectificar un compte, un error.
    2. pronominal S’ha rectificat del que havia dit.
    3. usat absolutament Ja has rectificat?
  2. transitiu electrotècnia, química industrial i tecnologia Efectuar una rectificació.
  3. transitiu geometria Determinar la longitud d’un arc de corba.

rectificar

rectificar

<title type="display">rectificar</title>

verb transitiu [fer recte] rettificare, raddrizzare. || [corregir] rettificare, modificare. || elect raddrizzare. || tecn rettificare.

verb pronominal [una persona] correggersi, emmendarsi.

rectificar

rectificar

rectificar

rectificar

<title type="display">rectificar</title>

    [! Conjugació: amb QU davant E, I]
    verb
  1. Fer que una cosa sigui recta. Quan es rectifica un tros de carretera s'eliminen els revolts que hi ha.
  2. Corregir una cosa, treure'n les equivocacions. Si ens hem equivocat en una suma, l'haurem de rectificar.
  3. Una persona rectifica si reconeix que s'ha equivocat i no continua fent les coses que feia.
rectificació

rectificar

rectificar


<title type="display">rectificar</title>

Pronúncia: rəktifiká
    verb transitiu
  1. [fer recte] rectifier.
  2. [corregir] rectifier.
  3. electricitat [un corrent] redresser.
  4. geometria redresser.
  5. química i tecnologia rectifier.
  6. verb pronominal
  7. rectifier tr. S'ha rectificat del que havia dit, il a rectifié ce qu'il avait dit.

rectificar

rectificateur
-trice

rectificateur
-trice

rectificatif
-ive

rectificatif
-ive