Es mostren 594844 resultats

roupettes

roupettes

roupie


<title type="display">roupie</title>

Pronúncia: ʀupi
    femení
  1. familiarment mocs m pl, candeles pl.
  2. economia [unité monétaire] rupia.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

roupie

roupiller

roupiller

roupillon


<title type="display">roupillon</title>

Pronúncia: ʀupijɔ̃
masculí familiarment becaina f, capcinada f, clapada f.
piquer un roupillon fer una becaina (o una capcinada, o una clapada).


© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

roupillon

rouquin
-ine


<title type="display">rouquin</title>

Pronúncia: ʀukɛ̃ -in
    adjectiu i masculí i femení
  1. familiarment cap de panotxa, de cabell panotxa, de cabell roig, pèl-roig -oja.
  2. masculí
  3. familiarment gastronomia vi negre.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

rouquin
-ine

roure

roure

roure


<title type="display">roure</title>

Pronúncia: rówɾə
    masculí
  1. botànica oak, oak tree.
  2. fort com un roure figuradament as strong as an ox.
  3. (ídem) [resistent] as solid as a rock.
  4. roure pènol botànica common oak.

roure

roure


<title type="display">roure</title>

    masculí
  1. botànica [Quercus sp] roble.
  2. ésser un roure (o ésser fort com un roure) figuradament i familiarment ser un roble, ser fuerte como un roble, ser más fuerte que un roble.
  3. roure africà botànica [Q. canariensis] roble africano.
  4. roure cerrioide botànica [Q. faginea ssp cerrioides] roble cerrioide.
  5. roure de fulla gran botànica [Q. petraea] roble albar.
  6. roure de fulla petita botànica [Q. faginea ssp valentina] quejigo, roble carrasqueño.
  7. roure martinenc botànica [Q. pubescens] roble pubescente (o borne), melojo, marojo.
  8. roure pènol botànica [Q. robur] roble carvallo.
  9. roure reboll botànica [Q. pyrenaica] roble malojo (o marojo, o negral).

roure

roure


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">roure</title>

Accessory
Partició sil·làbica: rou_re
Etimologia: del ll. rōbur, rōbŏris ‘roure; força, robustesa’ 1a font: 1150
Body
    masculí
  1. botànica i fusteria Nom donat a les espècies caducifòlies del gènere Quercus, de la família de les fagàcies, formades per arbres monoics, de fulles sinuades i flors femenines en grups petits i fruits en gla. Cal esmentar el roure africà (Q. canariensis), el roure cerrioide (Q. faginea ssp cerrioides), el roure de fulla grossa (Q. petraea), el roure de fulla petita (Q. faginea ssp valentina), el roure martinenc (Q. pubescens), el roure pènol (Q. robur), el roure reboll (Q. pyrenaica), el roure americà (Q. borealis) i el roure negre (Q. velutina).
  2. ésser fort com un roure (o simplement ésser un roure) figuradament Ésser molt fort, tenir una gran resistència.

roure

roure

<title type="display">roure</title>

masculí bot [Quercus sp] quercia f. || ésser un roure (o fort com un roure) fig essere una quercia. || roure cerioide bot cerro. | roure pènol bot rovere, quercia comune.

roure