Es mostren 594827 resultats

rumiament

rumiament

rumiante

rumiante

rumiar

rumiar

rumiar


<title type="display">rumiar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. rumiar
    1. GERUNDI

    2. rumiant
    1. PARTICIPI

    2. rumiat
    3. rumiada
    4. rumiats
    5. rumiades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. rumio
      3. rumies
      4. rumia
      5. rumiem
      6. rumieu
      7. rumien
      1. IMPERFET

      2. rumiava
      3. rumiaves
      4. rumiava
      5. rumiàvem
      6. rumiàveu
      7. rumiaven
      1. PASSAT

      2. rumií
      3. rumiares
      4. rumià
      5. rumiàrem
      6. rumiàreu
      7. rumiaren
      1. FUTUR

      2. rumiaré
      3. rumiaràs
      4. rumiarà
      5. rumiarem
      6. rumiareu
      7. rumiaran
      1. CONDICIONAL

      2. rumiaria
      3. rumiaries
      4. rumiaria
      5. rumiaríem
      6. rumiaríeu
      7. rumiarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. rumiï
      3. rumiïs
      4. rumiï
      5. rumiem
      6. rumieu
      7. rumiïn
      1. IMPERFET

      2. rumiés
      3. rumiessis
      4. rumiés
      5. rumiéssim
      6. rumiéssiu
      7. rumiessin
    1. IMPERATIU

    2. rumia
    3. rumiï
    4. rumiem
    5. rumieu
    6. rumiïn

rumiar

rumiar

rumiar

rumiar

rumiar

    verb transitiu
  1. [pensar, considerar] pensar, rumiar.
  2. verb pronominal
  3. pensarse. Rumia-t'ho bé, piénsatelo bien.

rumiar

rumiar


<title type="display">rumiar</title>

    verb transitiu
  1. [un animal] remugar, ruminar.
  2. figuradament i familiarment [cavilar] rumiar, ruminar. Rumiar un proyecto, rumiar (o ruminar) un projecte.
  3. figuradament i familiarment [rezongar] remugar.

rumiar

rumiar

rumiar

rumiar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">rumiar</title>

Accessory
Partició sil·làbica: ru_mi_ar
Compareu: remugar 1
Etimologia: del ll. rumigare ‘remugar’, que en cat. prengué el sentit específic de ‘pensar reiteradament una cosa’, com mastega repetidament un animal remugant 1a font: 1803, DEst.
Body
    verb transitiu
  1. Sotmetre (quelcom) detingudament, una vegada i una altra vegada, a la consideració de la ment. Rumiar un pla de venjança.
  2. usat absolutament Encara no m’he decidit: deixa’m rumiar una estona.

rumiar

rumiar

<title type="display">rumiar</title>

[També ruminar]
[! Conjugació: algunes formes s'escriuen amb dièresi]
verb Pensar molt en una cosa, examinar-la una i altra vegada amb l'enteniment. Si et demanen que contestis una pregunta en mig minut, no et deixen rumiar gaire.

rumiar