<title type="display">rutilant</title> adjectiu Que brilla molt, que llança raigs de llum. Els làsers són rutilants.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">rutilant</title> Accessory Etimologia: del ll. rutĭlans, -ntis, participi pres. de rutilare ‘brillar com l’or’ 1a font: c. 1400, Canals Body adjectiu Que rutila.
<title type="display">rutilar</title> Body INFINITIU rutilar GERUNDI rutilant PARTICIPI rutilat rutilada rutilats rutilades INDICATIU PRESENT rutilo rutiles rutila rutilem rutileu rutilen IMPERFET rutilava rutilaves rutilava rutilàvem rutilàveu rutilaven PASSAT rutilí rutilares rutilà rutilàrem rutilàreu rutilaren FUTUR rutilaré rutilaràs rutilarà rutilarem rutilareu rutilaran CONDICIONAL rutilaria rutilaries rutilaria rutilaríem rutilaríeu rutilarien SUBJUNTIU PRESENT rutili rutilis rutili rutilem rutileu rutilin IMPERFET rutilés rutilessis rutilés rutiléssim rutiléssiu rutilessin IMPERATIU rutila rutili rutilem rutileu rutilin