<title type="display">asserir</title> verb transitiu filosofia asserieren. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">asserir</title> Body INFINITIU asserir GERUNDI asserint PARTICIPI asserit asserida asserits asserides INDICATIU PRESENT assereixo assereixes assereix asserim asseriu assereixen IMPERFET asseria asseries asseria asseríem asseríeu asserien PASSAT asserí asserires asserí asserírem asseríreu asseriren FUTUR asseriré asseriràs asserirà asserirem asserireu asseriran CONDICIONAL asseriria asseriries asseriria asseriríem asseriríeu asseririen SUBJUNTIU PRESENT assereixi assereixis assereixi asserim asseriu assereixin IMPERFET asserís asserissis asserís asseríssim asseríssiu asserissin IMPERATIU assereix assereixi asserim asseriu assereixin
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">asserir</title> Accessory Etimologia: del ll. asserĕre ‘afirmar’ (cf. dissertar) 1a font: 1803, DEst. Body verb transitiu Afirmar, asseverar.
<title type="display">assermenté</title> Pronúncia: asɛʀmɑ̃te adjectiu jurat -ada, juramentat -ada. Traducteur assermenté, traductor jurat. prêtre assermenté història capellà que jurà la constitució civil del clericat durant la Revolució Francesa. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">assermenter</title> Pronúncia: asɛʀmɑ̃te verb transitiu fer prestar jurament a. verb pronominal juramentar-se. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç