somicar verb intransitiu [ploriquejar] lloriquear, gimotear. figuradament [fer el ploricó] llorar lástimas, lloriquear, gimotear.
<title type="display">somicar</title> verb intransitiu wimmern. winseln. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">somicar</title> Accessory Etimologia: probablement d’una contracció de sonamicar, format amb sonar1 i mica2, paral·lel a ploramiques 1a font: c. 1795 Body verb intransitiu Ploriquejar.
<title type="display">somicar</title> Pronúncia: sumiká verb intransitiu ploriquejar. figuradament [traspuar] suinter.
<title type="display">somicar</title> [! Conjugació: amb QU davant E, I] verb Ploriquejar. Quan volen una cosa i no els la donen, algunes criatures somiquen. somic, somicó
<title type="display">somicar<hi rend="plain"> [o </hi>somiquejar<hi rend="plain">]</hi></title> → ploriquejar. Compareu: fer el petarrell © Manuel Franquesa
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">somicó</title> Accessory Etimologia: de somicar 1a font: s. XX, Oller Body masculí Somic, ploricó. Fer el somicó.
<title type="display">somicó</title> masculí somic. fer el somicó [fer el ploricó] llorar lástimas, lloriquear, gimotear.