sortós adjectiu [que té sort] afortunado -da, con suerte, suertoso -sa. Un home sortós, un hombre afortunado (o con suerte).
<title type="display">sortós</title> adjectiu glücklich, beglückt, vom Glück begünstigt. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">sortós</title> Pronúncia: surtós adjectiu lucky, fortunate. [degut a la bona sort] chancy.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">sortós</title> Accessory Etimologia: de sort1 Body adjectiu Que té bona sort; afortunat, sortat. És un home sortós: tot li surt bé. D’haver-ho aconseguit, n’estic per ben sortós. Degut a la bona sort.
<title type="display">sortós</title> Pronúncia: surtós adjectiu chanceux -euse. [degut a la bona sort] heureux -euse.
<title type="display">sortosament</title> adverbi zum Glück, glücklicherweise. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat