Es mostren 594846 resultats

stiffen


<title type="display">stiffen</title>

Pronúncia: ˈstɪfn
    transitive verb
  1. enrigidir, tibar, enravenar, encarcarar.
  2. endurir.
  3. anquilosar.
  4. empesar.
  5. [limb] entumir, deixar balb, enravenar.
  6. cruixir.
  7. [morale, resistance, etc.] envigorir, enfortir, consolidar.
  8. intransitive verb
  9. enrigidir-se, enravenar-se, encarcarar-se.
  10. endurir-se.
  11. agafar consistència.
  12. entumir-se, quedar balb.
  13. when I said this she stiffened quan li ho vaig dir (va agafar un aire encarcarat / va adoptar una actitud distant).
  14. the breeze stiffened l'oreig va refrescar.
  15. resistance to the idea seems to have stiffened l'oposició a aquesta idea sembla haver augmentat.

stiffen

stiffly


<title type="display">stiffly</title>

    adverb
  1. rígidament, tibadament, enravenadament, encarcaradament.
  2. durament.
  3. anquilosadament.
  4. fredament, amb tibantor.
  5. she said stiffly va dir fredament.
  6. this was stiffly resisted van oposar-s'hi amb tenacitat.

stiffly

stiffness


<title type="display">stiffness</title>

Pronúncia: ˈstɪfnɪs
    noun
  1. rigidesa, inflexibilitat, tibantor, enravenament, encarcarament, duresa.
  2. espessor, consistència.
  3. tenacitat, fermesa, obstinació.
  4. fredor, distància.
  5. encarcarament.

stiffness

stifle


<title type="display">stifle</title>

Pronúncia: ˈstaɪfəl
    transitive verb
  1. ofegar, sufocar.
  2. figurative reprimir.
  3. to stifle a yawn reprimir un badall.
  4. to stifle opposition sufocar l'oposició.
  5. to stifle one's grief empassar-se el dolor.
  6. intransitive verb
  7. ofegar-se, sufocar-se, asfixiar-se.

stifle

stifling


<title type="display">stifling</title>

    adjective
  1. also figurative asfixiant, sufocant, ofegador.
  2. it's stifling in here! aquí fa una calor asfixiant!
  3. the atmosphere in the company is stifling a la companyia hi ha una atmosfera asfixiant.

stifling

Stift1

Stift1

Stift2

Stift2

stiften


<title type="display">stiften</title>

    verb transitiu [-et, -ete, hat ge-et]
  1. fundar, establir, instituir, crear fig.
  2. donar, fam regalar.
  3. figurat [hervorrufen] causar, provocar, suscitar.
  4. stiften gehen vi familiar esfumar-se, fer-se fonedís.



© Günther Haensch, Abadia de Montserrat i Enciclopèdia Catalana SLU

stiften

Stifter -in

Stifter -in

Stiftsdame

Stiftsdame