Es mostren 594844 resultats

atribolament

atribolament

atribolament

atribolament

atribolar


<title type="display">atribolar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. atribolar
    1. GERUNDI

    2. atribolant
    1. PARTICIPI

    2. atribolat
    3. atribolada
    4. atribolats
    5. atribolades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. atribolo
      3. atriboles
      4. atribola
      5. atribolem
      6. atriboleu
      7. atribolen
      1. IMPERFET

      2. atribolava
      3. atribolaves
      4. atribolava
      5. atribolàvem
      6. atribolàveu
      7. atribolaven
      1. PASSAT

      2. atribolí
      3. atribolares
      4. atribolà
      5. atribolàrem
      6. atribolàreu
      7. atribolaren
      1. FUTUR

      2. atribolaré
      3. atribolaràs
      4. atribolarà
      5. atribolarem
      6. atribolareu
      7. atribolaran
      1. CONDICIONAL

      2. atribolaria
      3. atribolaries
      4. atribolaria
      5. atribolaríem
      6. atribolaríeu
      7. atribolarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. atriboli
      3. atribolis
      4. atriboli
      5. atribolem
      6. atriboleu
      7. atribolin
      1. IMPERFET

      2. atribolés
      3. atribolessis
      4. atribolés
      5. atriboléssim
      6. atriboléssiu
      7. atribolessin
    1. IMPERATIU

    2. atribola
    3. atriboli
    4. atribolem
    5. atriboleu
    6. atribolin

atribolar

atribolar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">atribolar</title>

Accessory
Etimologia: de tribular
Body
    verb
  1. transitiu Produir un estat de torbació en l’ànim (d’algú) que no li deixa veure clar què ha de fer, què ha de dir, etc., com ha d’obrar, de captenir-se. El xarlatà atribolava la pobra dona expressament perquè acabés comprant el que ell volia.
  2. pronominal Si el miren mentre treballa, s’atribola.

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar

atribolar


<title type="display">atribolar</title>

Pronúncia: ətɾiβulá
    verb transitiu
  1. troubler, embarrasser, déconcerter, décontenancer, démonter, désorienter.
  2. verb pronominal
  3. se troubler, être embarrassé -e, gêné -e, se décontenancer, se démonter, perdre la tête.

atribolar