<title type="display">taquin</title> Pronúncia: takɛ̃ -in adjectiu i masculí i femení empipador -a, punyeter -a, burxeta, burxó, emprenyador -a vulg. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">taquiner</title> Pronúncia: takine verb transitiu i pronominal empipar(-se), fer(-se) la guitza (o la punyeta), burxar, emprenyar(-se) vulg. taquiner le goujon familiarment pescar amb canya. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">taquineria</title> Accessory Partició sil·làbica: ta_qui_ne_ri_a Etimologia: del fr. taquinerie, íd., der. de taquin ‘gasiu’ Body femení Condició de taquí. Acte propi d’una persona taquina.
<title type="display">taquineria</title> femení Knaus(e)rigkeit f, Geiz m. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">taquineria</title> Pronúncia: təkinəɾíə femení antigament i despectivament gasiveria.
<title type="display">taquinerie</title> Pronúncia: takinʀi femení [action] empipament m, emprenyament m vulg. [caractère] punyeteria. [parole] broma, manxiula, pulla. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç