<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">timoneda</title> Accessory Etimologia: de timó2 Body femení geobotànica Formació subarbustiva integrada per timons i altres mates xeròfiles. Farigolar.
<title type="display">timoneda</title> Pronúncia: timunɛ́ðə femení regionalisme geografia i botànica farigolar.
<title type="display">timonejar</title> Body INFINITIU timonejar GERUNDI timonejant PARTICIPI timonejat timonejada timonejats timonejades INDICATIU PRESENT timonejo timoneges timoneja timonegem timonegeu timonegen IMPERFET timonejava timonejaves timonejava timonejàvem timonejàveu timonejaven PASSAT timonegí timonejares timonejà timonejàrem timonejàreu timonejaren FUTUR timonejaré timonejaràs timonejarà timonejarem timonejareu timonejaran CONDICIONAL timonejaria timonejaries timonejaria timonejaríem timonejaríeu timonejarien SUBJUNTIU PRESENT timonegi timonegis timonegi timonegem timonegeu timonegin IMPERFET timonegés timonegessis timonegés timonegéssim timonegéssiu timonegessin IMPERATIU timoneja timonegi timonegem timonegeu timonegin
<title type="display">timonejar</title> verb transitiu nàutica steuern. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
timonejar verb transitiu [un vehicle amb timó] conducir, dirigir, guiar, llevar. usat absolutament timonear.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">timonejar</title> Accessory Etimologia: de timó1 1a font: 1839, DLab. Body verb transitiu Dirigir, especialment una embarcació, mitjançant el timó.