<title type="display">titubar</title> Pronúncia: tituβá verb intransitiu tituber, chanceler. figuradament hésiter. [en parlar] hésiter.
<title type="display">titubar</title> verb intransitiu taumeln, auch fig schwanken. figuradament unschlüssig sein, zögern. [beim Sprechen] stammeln. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">titubation</title> Pronúncia: titybasjɔ̃ femení infreqüent titubació. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">titubeante</title> adjectiu titubant, vacil·lant. Movimiento titubeante, moviment titubant. [que farfulla] titubant, titubejant. figuradament [que duda] titubant, titubejant, vacil·lant, hesitant.
<title type="display">titubear</title> verb intransitiu [oscilar] titubar, vacil·lar. figuradament [mostrarse indeciso] titubar, titubejar, vacil·lar, hesitar. [tartamudear] titubar, titubejar.
<title type="display">titubeig</title> masculí especialment figuradament Schwanken n. Stammeln. • Gestammel n. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">titubeig</title> Accessory Partició sil·làbica: ti_tu_beig Etimologia: de titubejar Body masculí Acció de titubejar.