<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">tonsurar</title> Accessory Etimologia: del ll. tonsurare, íd. Body verb transitiu religió Fer la tonsura a algú. litúrgia Conferir la condició de clergue per mitjà del ritu de la tonsura.
<title type="display">tonsurar</title> verb transitiu tonsurieren. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">tonsurar</title> verb transitiu cristianisme [a un clérigo] tonsurar. [cortar el pelo o la lana] tondre, esquilar.
<title type="display">tonsurat</title> masculí catolicisme Geistliche(r) m. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">tonsurat</title> Accessory Etimologia: de tonsurar 1a font: 1430 Body adjectiu i masculí història Coronat.
<title type="display">tonsurat</title> Pronúncia: tunsuɾát adjectiu i masculí cristianisme [coronat] tonsuré.