<title type="display">tossal</title> [També tossa] nom masculí Un tossal és una elevació del terreny no gaire alta i de poc pendent.
<title type="display">tossal</title> Pronúncia: tusál masculí geografia [elevació de terreny] butte f, tertre.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">tossal</title> Accessory Etimologia: de tossa 1a font: 1185 Body masculí geomorfologia Elevació del terreny no gaire alta ni de pendent gaire rost, en una plana o aïllada d’altres muntanyes. Puig. heràldica Mena de terrassa abscissa representada estilitzadament amb tres cims arrodonits.
<title type="display">tossar </title> Body v tr Premanir-se es bèsties entà escométer damb es còrnes.Català: cotar; banyegar, tossar© Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana© per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.
tossar verb intransitiu topar, topetar. figuradament [entestar-se] empeñarse pron, emperrarse pron, obstinarse pron.
<title type="display">tossar</title> Body INFINITIU tossar GERUNDI tossant PARTICIPI tossat tossada tossats tossades INDICATIU PRESENT tosso tosses tossa tossem tosseu tossen IMPERFET tossava tossaves tossava tossàvem tossàveu tossaven PASSAT tossí tossares tossà tossàrem tossàreu tossaren FUTUR tossaré tossaràs tossarà tossarem tossareu tossaran CONDICIONAL tossaria tossaries tossaria tossaríem tossaríeu tossarien SUBJUNTIU PRESENT tossi tossis tossi tossem tosseu tossin IMPERFET tossés tossessis tossés tosséssim tosséssiu tossessin IMPERATIU tossa tossi tossem tosseu tossin
<title type="display">tossar</title> verb intransitiu mit dem Kopf stoßen. figuradament entossudir-se. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">tossar</title> Pronúncia: tusá verb intransitiu to butt, bump. figuradament to be obstinate.
<title type="display">tossar</title> verb intransitiu cozzare. || fig ostinarsi pron, incaponirsi pron, incaparbirsi pron.