<title type="display">tossir</title> Pronúncia: tusí [present d’indicatiu singular 2 tusses] verb intransitiu to cough.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">tossir</title> Accessory Etimologia: del ll. tŭssīre, íd. 1a font: s. XIV, Llull Body verb intransitiu [pr ind sing 2 tusses, 3 tus; imper sing 2 tus] Tenir o patir tos. La nena ha tossit tota la nit: deu estar constipada.
<title type="display">tossir</title> [També estossegar] [! Conjugació: O i U a l'arrel; tusses, tus] verb Tenir o patir tos. Si una persona tus molt, potser està malalta dels pulmons.
<title type="display">tossol</title> masculí literàriament i regionalment Hügel. • Bergrücken m. antigament i regionalment (Tier)Kopf m. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">tossol</title> Body masculí dialectal Esplanada al cim d’una muntanya.
<title type="display">tossoló</title> masculí regional cabezazo, cabezada f, coscorrón, testarada f, testarazo.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">tossoló</title> Body masculí dialectal Cop que hom es dona al cap.