Es mostren 594844 resultats

traginar

traginar

traginar


<title type="display">traginar</title>

    verb transitiu
  1. befördern, fort-bringen, -schaffen, transportieren.
  2. tragen, schleppen.
  3. per extensió i familiarment [besonders Hunger] haben.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

traginar

traginar


<title type="display">traginar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. traginar
    1. GERUNDI

    2. traginant
    1. PARTICIPI

    2. traginat
    3. traginada
    4. traginats
    5. traginades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. tragino
      3. tragines
      4. tragina
      5. traginem
      6. tragineu
      7. traginen
      1. IMPERFET

      2. traginava
      3. traginaves
      4. traginava
      5. traginàvem
      6. traginàveu
      7. traginaven
      1. PASSAT

      2. traginí
      3. traginares
      4. traginà
      5. traginàrem
      6. traginàreu
      7. traginaren
      1. FUTUR

      2. traginaré
      3. traginaràs
      4. traginarà
      5. traginarem
      6. traginareu
      7. traginaran
      1. CONDICIONAL

      2. traginaria
      3. traginaries
      4. traginaria
      5. traginaríem
      6. traginaríeu
      7. traginarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. tragini
      3. traginis
      4. tragini
      5. traginem
      6. tragineu
      7. traginin
      1. IMPERFET

      2. traginés
      3. traginessis
      4. traginés
      5. traginéssim
      6. traginéssiu
      7. traginessin
    1. IMPERATIU

    2. tragina
    3. tragini
    4. traginem
    5. tragineu
    6. traginin

traginar

traginar

traginar

traginar

traginar

traginar

traginar

traginar


<title type="display">traginar</title>

Pronúncia: tɾəʒiná
    verb transitiu
  1. transports [mercaderies] charrier, charroyer, transporter.
  2. figuradament [tenir] avoir. Quina fam que traginen!, quelle faim ont-ils!

traginar

traginar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">traginar</title>

Accessory
Etimologia: del ll. vg. *tragīnare, der. d’una variant *tragĕre, del ll. cl. trahĕre ‘arrossegar, estirar’ 1a font: s. XIV, Llull
Body
    verb transitiu
  1. transports Transportar mercaderies d’un lloc a un altre, especialment una persona en braços o a l’esquena o damunt un animal.
  2. figuradament Tenir. Quina fam que traginen.

traginar

traginer

traginer

traginer


<title type="display">traginer</title>

camàlic.
transportador
arrier o somader (amb animals de bast)
atzembler, el qui mena les bèsties de càrrega.
caravaner, íd. en una caravana.
Compareu: mulater o muler, passador. Un passador de contraban.


© Manuel Franquesa

traginer