Es mostren 594844 resultats
transcendentalment
transcendentalment
adverbi Vegeu transcendental © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
transcendentalment
<title type="display">transcendentalment</title>
Pronúncia: tɾəsəndəntàlmén
adverbi de façon transcendantale.
transcendentalment
adverbi de façon transcendantale
transcendentau
<title type="display">transcendentau </title>
Body
- adj m f Qu’a ua grana importància pes conseqüéncies que pòt comportar.
Català: transcendental
© Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
© per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.
transcendentau
adj m f Qu’a ua grana importància pes conseqüéncies que pòt comportar Català transcendental © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana © per a la traducció al català Enciclopèdia Catalana
transcendente
<title type="display">transcendente</title>
adjectiu trascendente.
transcendente
adjectiu trascendente
transcender
<title type="display">transcender</title>
transcender
verb intransitiu filosofia trascender
transcender
<title type="display">transcender</title>
Pronúncia: tʀɑ̃sɑ̃de
-
verb transitiu
- transcendir. verb intransitiu
- familiarment ésser superior a tothom, superar tothom. verb pronominal
- superar-se.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
transcender
verb transitiu transcendir verb intransitiu familiarment ésser superior a tothom, superar tothom verb pronominal superar-se © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
transcendir
<title type="display">transcendir</title>
-
verb transitiu
- überschreiten.
- filosofia transzendieren. verb intransitiu
- durchdringen, bekannt werden.
- übergreifen (a auf ac).
- sich auswirken (a auf ac).
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
transcendir
verb transitiu überschreiten filosofia transzendieren verb intransitiu durchdringen, bekannt werden übergreifen a auf ac sich auswirken a auf ac © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
transcendir
<title type="display">transcendir</title>
transcendir
v tr → ultrapassar v intr → repercutir , saber -se © Manuel Franquesa
transcendir
transcendir
-
verb transitiu
- [ultrapassar] trascender (o transcender). verb intransitiu
- [divulgar-se] trascender (o transcender).
transcendir
verb transitiu ultrapassar trascender o transcender verb intransitiu divulgar-se trascender o transcender
transcendir
<title type="display">transcendir</title>
Body
-
- transcendir
INFINITIU
-
- transcendint
GERUNDI
-
- transcendit
- transcendida
- transcendits
- transcendides
PARTICIPI
-
-
- transcendeixo
- transcendeixes
- transcendeix
- transcendim
- transcendiu
- transcendeixen
PRESENT
-
- transcendia
- transcendies
- transcendia
- transcendíem
- transcendíeu
- transcendien
IMPERFET
-
- transcendí
- transcendires
- transcendí
- transcendírem
- transcendíreu
- transcendiren
PASSAT
-
- transcendiré
- transcendiràs
- transcendirà
- transcendirem
- transcendireu
- transcendiran
FUTUR
-
- transcendiria
- transcendiries
- transcendiria
- transcendiríem
- transcendiríeu
- transcendirien
CONDICIONAL
INDICATIU
-
-
-
- transcendeixi
- transcendeixis
- transcendeixi
- transcendim
- transcendiu
- transcendeixin
PRESENT
-
- transcendís
- transcendissis
- transcendís
- transcendíssim
- transcendíssiu
- transcendissin
IMPERFET
SUBJUNTIU
-
-
- transcendeix
- transcendeixi
- transcendim
- transcendiu
- transcendeixin
IMPERATIU
transcendir
INFINITIU transcendir GERUNDI transcendint PARTICIPI transcendit transcendida transcendits transcendides INDICATIU PRESENT transcendeixo transcendeixes transcendeix transcendim transcendiu transcendeixen IMPERFET transcendia transcendies transcendia transcendíem transcendíeu transcendien PASSAT transcendí transcendires transcendí transcendírem transcendíreu transcendiren FUTUR transcendiré transcendiràs transcendirà transcendirem transcendireu transcendiran CONDICIONAL transcendiria transcendiries transcendiria transcendiríem transcendiríeu transcendirien SUBJUNTIU PRESENT transcendeixi…