<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">trina</title> Accessory Etimologia: del ll. trinus, -a, -um ‘de tres’, potser a través del fr. trine, íd. Body femení heràldica Cada grup de tres filets d’un mateix esmalt i posats l’un al costat de l’altre, però separats i ocupant l’espai d’una faixa.
<title type="display">trinar</title> verb intransitiu música trillern. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">trinar</title> Pronúncia: tɾiná verb intransitiu [estar irat] to be angry. està que trina he’s hopping mad. música to trill.
<title type="display">trinar</title> Body INFINITIU trinar GERUNDI trinant PARTICIPI trinat trinada trinats trinades INDICATIU PRESENT trino trines trina trinem trineu trinen IMPERFET trinava trinaves trinava trinàvem trinàveu trinaven PASSAT triní trinares trinà trinàrem trinàreu trinaren FUTUR trinaré trinaràs trinarà trinarem trinareu trinaran CONDICIONAL trinaria trinaries trinaria trinaríem trinaríeu trinarien SUBJUNTIU PRESENT trini trinis trini trinem trineu trinin IMPERFET trinés trinessis trinés trinéssim trinéssiu trinessin IMPERATIU trina trini trinem trineu trinin
<title type="display">trinar</title> verb intransitiu [los pájaros] refilar. música [hacer trinos] trinar. figuradament [rabiar] trinar, estar furiós. estar alguien que trina estar que trina, treure foc pels queixals, estar rabiós.