Es mostren 594848 resultats

tronar

tronar

tronar


<title type="display">tronar</title>

    verb impersonal
  1. ha tronat tota la nit es hat die ganze Nacht gedonnert.
  2. trona i llampega es blitzt und donnert.
  3. fer tronar i ploure figuradament i familiarment Staub aufwirbeln.
    • Furore machen.
  4. verb intransitiu
  5. [mit Subjekt] figuradament i familiarment donnern.
  6. [laut schimpfen] auch wettern.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

tronar

tronar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">tronar</title>

Accessory
Etimologia: del ll. tŏnāre, íd., amb influx del ll. vg. tronĭtus, metàtesi del ll. cl. tonĭtrus, pel que fa a la primera -r- 1a font: s. XIV, Llull
Body
    verb intransitiu
  1. Fer un tro o trons. Ha tronat tota la nit.
  2. fer tronar i ploure figuradament
    1. Fer-ho anar tot en renou, fer-ne de totes.
    2. especialment Fer anar tothom en renou.

tronar

tronar

tronar

tronat
-ada

tronat
-ada

tronat

tronat

tronat
-ada


<title type="display">tronat</title>

Pronúncia: tɾunát
adjectiu despectivament [fet malbé per l'ús] usé -e.
• [arruïnat] fauché -e, sans le sou. Estar tronat, être dans la dèche.

tronat
-ada

tronat
-ada

tronat

    adjectiu
  1. [deteriorat] tronado -da.
  2. [arruïnat] tronado -da, arruinado -da.

tronat
-ada

tronat
| tronada


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">tronat</title>

Accessory
Etimologia: de tronar 1a font: 1915, DAg.
Body
    adjectiu
  1. Gastat, deteriorat, per l’ús. Portava un abric molt tronat.
    1. Arruïnat, empobrit extremament.
    2. per extensió Que ha perdut la vigència que havia tingut en una altra època. Defensaven la seva postura amb un ideari tronat.

tronat
| tronada

tronat
-ada

tronat
-ada