Es mostren 594848 resultats
■
troncar
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">troncar</title>
Accessory
Homòfon: truncar
Compareu: estroncar
Etimologia: de tronc 1a font: 1803, DEst.
Compareu: estroncar
Etimologia: de tronc 1a font: 1803, DEst.
Body
-
verb
transitiu
- Tallar el tronc d’un arbre, tallar un arbre pel tronc. Van troncar aquell pi tan vell.
- Truncar.
■
troncar
verb transitiu Tallar el tronc d’un arbre, tallar un arbre pel tronc Van troncar aquell pi tan vell Truncar
troncar
<title type="display">troncar</title>
Pronúncia: tɾuŋká
-
verb transitiu
- couper un arbre par le tronc.
- truncar.
troncar
verb transitiu couper un arbre par le tronc truncar
troncation
<title type="display">troncation</title>
Pronúncia: tʀɔ̃kasjɔ̃
femení lingüística truncació.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
troncation
femení lingüística truncació © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
troncature
<title type="display">troncature</title>
Pronúncia: tʀɔ̃katyʀ
femení mineria truncament m.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
troncature
femení mineria truncament m © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
troncau
<title type="display">troncau </title>
Body
- adj m f
- Relatiu ath tronc.
- Que forme part des matèries obligatòries en un cicle d’estudis.
Català: troncal
© Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
© per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.
troncau
adj m f Relatiu ath tronc Que forme part des matèries obligatòries en un cicle d’estudis Català troncal © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana © per a la traducció al català Enciclopèdia Catalana
tronchar
<title type="display">tronchar</title>
-
verb transitiu
- [romper] partir, trencar.
- [madera] estellar.
- [ilusiones, esperanzas] frustrar, truncar.
- figuradament [cansar] rebentar, capolar, baldar. verb pronominal
- partir-se, trencar-se.
- figuradament i familiarment [de risa] rebentar-se, partir-se.
tronchar
verb transitiu romper partir , trencar madera estellar ilusiones, esperanzas frustrar , truncar figuradament cansar rebentar , capolar , baldar verb pronominal partir-se , trencar-se figuradament i familiarment de risa rebentar-se , partir-se
tronche
<title type="display">tronche</title>
Pronúncia: tʀɔ̃ʃ
-
femení
- [bille de bois] tronc m, troll m, trull m.
- [arbre de futaie] arbre m [d’una explotació forestal].
- familiarment [gueule, trogne] morro m, carota.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
tronche
femení bille de bois tronc m , troll m , trull m arbre de futaie arbre m d’una explotació forestal familiarment gueule, trogne morro m , carota © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
tronchet
<title type="display">tronchet</title>
Pronúncia: tʀɔ̃ʃɛ
masculí piló.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
tronchet
masculí piló © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
troncho
<title type="display">troncho</title>
masculí caluix, tronxo.
troncho
masculí caluix , tronxo