Es mostren 594848 resultats

troncar

troncar

troncar

troncar

troncar

troncar

troncation

troncation

troncature

troncature

troncau

<title type="display">troncau </title>

Body
    adj m f
  1. Relatiu ath tronc.
  2. Que forme part des matèries obligatòries en un cicle d’estudis.

  3. Català: troncal


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

troncau

tronchar


<title type="display">tronchar</title>

    verb transitiu
  1. [romper] partir, trencar.
  2. [madera] estellar.
  3. [ilusiones, esperanzas] frustrar, truncar.
  4. figuradament [cansar] rebentar, capolar, baldar.
  5. verb pronominal
  6. partir-se, trencar-se.
  7. figuradament i familiarment [de risa] rebentar-se, partir-se.

tronchar

tronche


<title type="display">tronche</title>

Pronúncia: tʀɔ̃ʃ
    femení
  1. [bille de bois] tronc m, troll m, trull m.
  2. [arbre de futaie] arbre m [d’una explotació forestal].
  3. familiarment [gueule, trogne] morro m, carota.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

tronche

tronchet

tronchet

troncho

troncho