Es mostren 594851 resultats

trügen


<title type="display">trügen</title>

    verb transitiu i intransitiu [trog, hat ge-en]
  1. enganyar, ser enganyós.
  2. induir a error.



© Günther Haensch, Abadia de Montserrat i Enciclopèdia Catalana SLU

trügen

truger

truger

truger

truger

truger

truger

truger

truger

truger

truger

trügerisch, trüglich

trügerisch, trüglich

trugeta

trugeta

Trugschluss

Trugschluss

truha

<title type="display">truha </title>

Body
    nòm f
  1. Part minjadissa dera arraïc d’ua planta, de forma redona, carn blanca e pèth marrona. Enlà de Pònt de Rei en diden trufa. En Bigòrra, en Loron e en Aura en diden mandòrra. Se’n diden patarnes o tarnes as truhes cuetes en cendre.
  2. Usatge informau: Causa qu’ei mau hèta o qu’a ua qualitat dolenta.

  3. Català: 1. patata, creïlla, trumfa; 2. bunyol, nyap, esguerro


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

truha