Es mostren 594851 resultats

truncar

truncar

truncar

<title type="display">truncar</title>

[! Conjugació: amb QU davant E, I]
verb Tallar l'extrem d'alguna cosa. Truncar una frase és deixar-la inacabada. També diem que es trunca la vida d'una persona quan mor inesperadament.

truncar

truncar


<title type="display">truncar</title>

    verb transitiu
  1. abschneiden, kürzen.
  2. verstümmeln.
  3. abstumpfen.
  4. truncar una frase einen Satz unbeendet lassen.
    • mitten im Satz abbrechen.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

truncar

truncar

truncar

truncat

truncat

truncat
-ada

truncat

    adjectiu
  1. truncado -da, trunco -ca.
  2. geometria truncado -da.

truncat
-ada

truncat
-ada

truncat
-ada

truncat
| truncada


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">truncat</title>

Accessory
Etimologia: de truncar
Body
    adjectiu
    1. Tallat per truncament.
    2. closca truncada Closca mancada d’àpex.
  1. botànica Dit de les fulles i dels òrgans terminats en una secció transversal recta o plana.
  2. estadística Dit d’una distribució de probabilitat de la qual hom només considera una part, fins a un cert valor.
  3. geometria
    1. Dit d’un cos afuat que acaba abans que la seva secció transversal esdevingui un punt.
    2. con truncat Tronc de con.
    3. piràmide truncada Tronc de piràmide.
    4. prisma truncat Tronc de prisma.
  4. heràldica Dit de l’escut dividit en dues parts iguals mitjançant un traç horitzontal que va de la meitat de la vora del flanc destre a la meitat de la del sinistre.

truncat
| truncada

truncat
-ada

truncat
-ada