Es mostren 594844 resultats
vanagloriar-se
vanagloriar-se
verb reflexiu vanar-se gloriejar -se © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
vanagloriar-se
<title type="display">vanagloriar-se</title>
Body
-
- vanagloriar
INFINITIU
-
- vanagloriant
GERUNDI
-
- vanagloriat
- vanagloriada
- vanagloriats
- vanagloriades
PARTICIPI
-
-
- vanaglorio
- vanaglories
- vanagloria
- vanagloriem
- vanaglorieu
- vanaglorien
PRESENT
-
- vanagloriava
- vanagloriaves
- vanagloriava
- vanagloriàvem
- vanagloriàveu
- vanagloriaven
IMPERFET
-
- vanaglorií
- vanagloriares
- vanaglorià
- vanagloriàrem
- vanagloriàreu
- vanagloriaren
PASSAT
-
- vanagloriaré
- vanagloriaràs
- vanagloriarà
- vanagloriarem
- vanagloriareu
- vanagloriaran
FUTUR
-
- vanagloriaria
- vanagloriaries
- vanagloriaria
- vanagloriaríem
- vanagloriaríeu
- vanagloriarien
CONDICIONAL
INDICATIU
-
-
-
- vanagloriï
- vanagloriïs
- vanagloriï
- vanagloriem
- vanaglorieu
- vanagloriïn
PRESENT
-
- vanagloriés
- vanagloriessis
- vanagloriés
- vanagloriéssim
- vanagloriéssiu
- vanagloriessin
IMPERFET
SUBJUNTIU
-
-
- vanagloria
- vanagloriï
- vanagloriem
- vanaglorieu
- vanagloriïn
IMPERATIU
vanagloriar-se
INFINITIU vanagloriar GERUNDI vanagloriant PARTICIPI vanagloriat vanagloriada vanagloriats vanagloriades INDICATIU PRESENT vanaglorio vanaglories vanagloria vanagloriem vanaglorieu vanaglorien IMPERFET vanagloriava vanagloriaves vanagloriava vanagloriàvem vanagloriàveu vanagloriaven PASSAT vanaglorií vanagloriares vanaglorià vanagloriàrem vanagloriàreu vanagloriaren FUTUR vanagloriaré vanagloriaràs vanagloriarà vanagloriarem vanagloriareu vanagloriaran CONDICIONAL vanagloriaria vanagloriaries vanagloriaria vanagloriaríem vanagloriaríeu vanagloriarien SUBJUNTIU PRESENT vanagloriï vanagloriïs…
vanagloriar-se
<title type="display">vanagloriar-se</title>
verb pronominal [vanar-se] vanagloriarse, gloriarse, jactarse, presumir intr, alardear intr.
vanagloriar-se
verb pronominal vanar-se vanagloriarse , gloriarse , jactarse , presumir intr , alardear intr
vanagloriar-se
<title type="display">vanagloriar-se</title>
verb pronominal vantarsi, vanagloriarsi.
vanagloriar-se
verb pronominal vantarsi, vanagloriarsi
■
vanagloriar-se
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">vanagloriar-se</title>
Accessory
Partició sil·làbica: va_na_glo_ri_ar-se
Etimologia: de vanaglòria
Etimologia: de vanaglòria
Body
verb
pronominal Mostrar vanaglòria, vanar-se.
■
vanagloriar-se
verb pronominal Mostrar vanaglòria, vanar-se
vanagloriar-se
<title type="display">vanagloriar-se</title>
Pronúncia: bənəɣluɾiársə
-
verb pronominal
- to boast.
- to be vain, be arrogant.
- vanagloriar-se de to boast of.
- vanagloriar-se de + infinitiu to boast of + gerundi, to boast of being able to + infinitiu.
vanagloriar-se
verb pronominal to boast to be vain , be arrogant vanagloriar-se de to boast of vanagloriar-se de + infinitiu to boast of + gerundi , to boast of being able to + infinitiu
vanagloriar-se
<title type="display">vanagloriar-se</title>
[També vanar-se i vantar-se]
verb usat amb pronom Una persona es vanagloria quan està satisfeta de si mateixa i es lloa de les qualitats que té o de les accions que fa o que s'atribueix.
vanagloriar-se
També vanar-se i vantar-se verb usat amb pronom Una persona es vanagloria quan està satisfeta de si mateixa i es lloa de les qualitats que té o de les accions que fa o que s'atribueix
vanagloriar-se
<title type="display">vanagloriar-se</title>
Pronúncia: bənəɣluɾiársə
verb pronominal [vanar-se] se glorifier, se vanter, s'enorgueillir, tirer vanité de.
vanagloriar-se
verb pronominal vanar-se se glorifier , se vanter , s'enorgueillir , tirer vanité de
vanagloriar-se [o vanagloriejar-se]
<title type="display">vanagloriar-se<hi rend="plain"> [o </hi>vanagloriejar-se<hi rend="plain">]</hi></title>
vanagloriar-se [o vanagloriejar-se]
→ vanar-se © Manuel Franquesa
vanagloriarse
<title type="display">vanagloriarse</title>
verb pronominal vanagloriar-se, vanagloriejar-se.
vanagloriarse
verb pronominal vanagloriar-se , vanagloriejar-se