Es mostren 594828 resultats

ventilar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">ventilar</title>

Accessory
Etimologia: del ll. ventilare, íd. 1a font: 1653, DTo.
Body
    verb transitiu
  1. Fer circular l’aire (per un lloc tancat), especialment fent entrar aire net de l’exterior i traient-ne el viciat. Ventilar una habitació.
  2. figuradament Examinar, sotmetre a discussió (una qüestió, un dubte). Hem de ventilar aquesta qüestió, i així no preocupar-nos-en més.

ventilar

ventilar


<title type="display">ventilar</title>

    verb transitiu
  1. (be-, ent-) lüften, ventilieren.
  2. mineria, mineralogia bewettern.
  3. figuradament [Frage, Angelegenheit] erörtern, ventilieren.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

ventilar

ventilar


<title type="display">ventilar</title>

    verb transitiu
  1. ventilar. Ventilar una habitación, ventilar una habitació.
  2. figuradament [divulgar] esbombar, esventar.
  3. figuradament [tratar] ventilar, tractar. Tengo que ventilar un asunto con el ministro, haig de ventilar un afer amb el ministre.
  4. verb pronominal
  5. airejar-se.
  6. figuradament [salir a la calle] airejar-se.

ventilar

ventilar

<title type="display">ventilar</title>

    verb
  1. Renovar l'aire d'un lloc tancat, fer-hi entrar aire net. Després de llevar-nos, ventilem l'habitació.
  2. Diem que ventilem un assumpte o un dubte quan el discutim i l'examinem per tal de resoldre'l.
ventilació

ventilar

ventilar

ventilar

ventilat

ventilat

ventilate

ventilate

ventilateur

ventilateur

ventilation

ventilation

ventilation


<title type="display">ventilation</title>

Pronúncia: vɑ̃tilasjɔ̃
    femení
  1. ventilació.
  2. [estimation] estimació, avaluació.
  3. [d’un compte] desglossament m.
  4. distribució, repartiment m.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

ventilation