<title type="display">verbalista</title> adjectiu verbalistisch. masculí i femení Verbalist(in) m (f). © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">verbalista</title> Accessory Etimologia: de verbal Body adjectiu Relatiu o pertanyent al verbalisme. adjectiu i masculí i femení Propens al verbalisme.
<title type="display">verbalista</title> Pronúncia: bərbəlístə adjectiu despectivament propre au verbalisme. • adjectiu i masculí i femení porté -e sur le verbalisme.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">verbalització</title> Accessory Partició sil·làbica: ver_ba_lit_za_ci_ó Etimologia: de verbalitzar Body femení Acció de verbalitzar; l’efecte.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">verbalitzador</title> Accessory Etimologia: de verbalitzar Body adjectiu lingüística Dit del morfema derivatiu que permet l’obtenció d’un verb a partir d’un substantiu, d’un adjectiu o d’un adverbi.
<title type="display">verbalitzar</title> Pronúncia: bərbəlidzá verb transitiu to verbalize (also verbalise UK).