<title type="display">accent</title><lbl type="homograph">2</lbl> Pronúncia: ækˈsɛnt transitive verb accentuar. Vegeu també:accent1
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">accento-</title> Body Forma prefixada del mot llatí accentus, que significa ‘accent’. Ex.: accentologia, accentològic.
<title type="display">accentogen</title> Accessory Etimologia: comp. híbrid de accent i -gen Body adjectiu lingüística Dit dels morfemes, dels sintagmes, que tenen la propietat de constituir unitats accentuals. Mot accentogen.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">accentuable</title> Accessory Partició sil·làbica: ac_cen_tu_a_ble Etimologia: de accentuar Body adjectiu lingüística Que pot ésser accentuat. unitat accentuable Cadascun dels segments d’una unitat accentual que contrasten per mitjà de l’accent.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">accentuació</title> Accessory Partició sil·làbica: ac_cen_tu_a_ci_ó Etimologia: del ll. accentuatio, -ōnis Body femení Acció d’accentuar; l’efecte. accentuació prèvia radiotècnia i electroacústica Preaccentuació.
<title type="display">accentuació</title> femení Betonung, Akzentsetzung f. Akzentuierung f. figuradament l'accentuació de la crisi die Verschärfung der Krise. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat