<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">viaticar</title> Accessory Partició sil·làbica: vi_a_ti_car Etimologia: de viàtic 1a font: 1803, DEst. Body verb transitiu litúrgia Administrar el viàtic a un moribund.
<title type="display">viaticar</title> verb transitiu [einem Sterbenden] die Sterbeeucharistie (oder letzte Wegzehrung) spenden. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">viaticar</title> Pronúncia: biətiká verb transitiu religió administrer le viatique.
<title type="display">Viatikum</title> neutre [-s, -a] també eclesiàstic, teològic viàtic m. © Günther Haensch, Abadia de Montserrat i Enciclopèdia Catalana SLU
<title type="display">viatique</title> Pronúncia: vjatik masculí pròpiament religió viàtic. figuradament i literàriament recurs, mitjà, ajut. © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
<title type="display">viatitxi</title> Accessory Partició sil·làbica: vi_a_tit_xi Body adjectiu Relatiu o pertanyent als viatitxis. masculí i femení història Individu d’un poble eslau oriental que habitava a les ribes de l’Oka.