<title type="display">zincar</title> Body INFINITIU zincar GERUNDI zincant PARTICIPI zincat zincada zincats zincades INDICATIU PRESENT zinco zinques zinca zinquem zinqueu zinquen IMPERFET zincava zincaves zincava zincàvem zincàveu zincaven PASSAT zinquí zincares zincà zincàrem zincàreu zincaren FUTUR zincaré zincaràs zincarà zincarem zincareu zincaran CONDICIONAL zincaria zincaries zincaria zincaríem zincaríeu zincarien SUBJUNTIU PRESENT zinqui zinquis zinqui zinquem zinqueu zinquin IMPERFET zinqués zinquessis zinqués zinquéssim zinquéssiu zinquessin IMPERATIU zinca zinqui zinquem zinqueu zinquin
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">zincar</title> Body verb transitiu metal·lúrgia Recobrir (un metall) d’una capa de zinc, especialment per prevenir la corrosió. Filferro zincat.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">zincat</title> Body masculí química inorgànica Cadascun dels anions poliatòmics que tenen el zinc com a àtom central. Denominació genèrica de diverses substàncies que s’originen per reacció de l’hidròxid de zinc, Zn(OH) 2, de natura amfòtera, amb bases fortes.
<title type="display">zíncic</title> adjectiu Zink.... zinkhaltig. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat