<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">balbuç</title> Accessory Etimologia: de balbucient 1a font: 1272, Llull Body adjectiu Balbucient, dit especialment de la llengua.
<title type="display">balbucear</title> verb intransitiu [como los niños] balbotejar. [como los ancianos] balbejar. verb transitiu [balbucir] balbucejar, balbucitar.
<title type="display">balbuceig</title> masculí balbuzie f, balbettamento, borbottamento, barbugliamento. || [dels nens] balbettio, ciangottio.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">balbuceig</title> Accessory Partició sil·làbica: bal_bu_ceig Etimologia: de balbucejar Body masculí Acció de balbucejar. patologia Vici de pronunciació que consisteix en una articulació imperfecta i titubejant de les paraules.