<title type="display">blavejar</title> verb intransitiu azulear. verb transitiu [omplir de cops] acardenalar.
<title type="display">blavejar</title> v. intr. (≠ emblavir-se) tirar a blau tenir un punt blau v. tr. → apallissar, pegar. © Manuel Franquesa
<title type="display">blavejar</title> verb intransitiu [l'aigua, el cel] azzurreggiare. verb transitiu [omplir de cops] illividire, coprire di lividi.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">blavejar</title> Accessory Etimologia: de blau 1a font: s. XIII, Vides Body verb intransitiu Mostrar alguna cosa la seva blavor, tirar a blau. No et dic que no sigui blanc, però blaveja una mica, no et sembla? transitiu Omplir (algú) de cops que li produeixin blaus. Va blavejar la dona i encara ho justifica.
<title type="display">blavenc</title> Pronúncia: bləβɛ́ŋ adjectiu bleuté -e. femení ornitologia [blauet] martin-pêcheur m.
<title type="display">blavenc</title> adjectiu azzurrognolo -a, azzurrigno -a, azzurriccio -a fam. || [blau fosc] bluastro -a. femení ornit blauet.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">blavenc</title> Accessory Etimologia: de blau Body adjectiu Que tira a blau.
blavenc adjectiu azulado -da, azulenco -ca, azulino -na, garzo -za. femení ornitologia [blauet] martín pescador m, alción m, martín del río m.