cagaire adjectiu i masculí i femení [que caga sovint] cagón -ona. [covard] cagado -da, cagueta, cagón -ona. [criatura] meón -ona, crío -a m f. masculí ornitologia [paràsit] págalo.
<title type="display">cagaire</title> adjectiu i masculí i femení caganer. masculí ornitologia paràsit. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">cagaire</title> adjectiu i masculí i femení caganer. || masculí ornit [paràsit] stercorario.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">cagaire</title> Accessory Partició sil·làbica: ca_gai_re Etimologia: de cagar 1a font: 1803, DEst. Body adjectiu i masculí i femení Caganer. masculí ornitologia paràsit 4.
<title type="display">cagaire</title> Pronúncia: kəɣájɾə masculí caganer. ornitologia paràsit. • corb (corb marí gros).
<title type="display">cagaire, -aira </title> Body adj nòm m f Que hè de ventre soent.Català: caganer -a, cagaire© Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana© per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.