Es mostren 594843 resultats

capalçada

capalçada

capalçar

capalçar

capalçar


<title type="display">capalçar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. capalçar
    1. GERUNDI

    2. capalçant
    1. PARTICIPI

    2. capalçat
    3. capalçada
    4. capalçats
    5. capalçades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. capalço
      3. capalces
      4. capalça
      5. capalcem
      6. capalceu
      7. capalcen
      1. IMPERFET

      2. capalçava
      3. capalçaves
      4. capalçava
      5. capalçàvem
      6. capalçàveu
      7. capalçaven
      1. PASSAT

      2. capalcí
      3. capalçares
      4. capalçà
      5. capalçàrem
      6. capalçàreu
      7. capalçaren
      1. FUTUR

      2. capalçaré
      3. capalçaràs
      4. capalçarà
      5. capalçarem
      6. capalçareu
      7. capalçaran
      1. CONDICIONAL

      2. capalçaria
      3. capalçaries
      4. capalçaria
      5. capalçaríem
      6. capalçaríeu
      7. capalçarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. capalci
      3. capalcis
      4. capalci
      5. capalcem
      6. capalceu
      7. capalcin
      1. IMPERFET

      2. capalcés
      3. capalcessis
      4. capalcés
      5. capalcéssim
      6. capalcéssiu
      7. capalcessin
    1. IMPERATIU

    2. capalça
    3. capalci
    4. capalcem
    5. capalceu
    6. capalcin

capalçar

capalçar

capalçar

capalçar

capalçar

    verb transitiu
  1. levantar. Capalça la taula, que posarem bé l'estora, levanta la mesa, para que pongamos bien la estera.
  2. arquitectura capialzar.
  3. verb pronominal
  4. pandear intr, pandearse.

capalçar

capalçar

capalçar

capalçar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">capalçar</title>

Accessory
Partició sil·làbica: cap_al_çar
Etimologia: de cap1 i alçar
Body
    verb
  1. transitiu
    1. Aixecar (una cosa) d’un cap. Capalça la taula, que posarem bé l’estora.
    2. construcció Aixecar (un arc o una llinda) per una de les cares per tal de formar l’esqueixada o el declivi en una porta o una finestra.
    3. ferrocarrils i obres públiques peraltar 2.
  2. pronominal Fer moviment una post, una biga, etc., alçant-se d’un cap.

capalçar

capalçar


<title type="display">capalçar</title>

Pronúncia: kàpəlsá
    verb transitiu
  1. soulever. Capalçar una taula, soulever une table.
  2. arc capalçat arquitectura arc en biais.
  3. verb pronominal
  4. [una biga] remonter intr.

capalçar

capalt

capalt

capalt
-a

capalt

    adjectiu
  1. con la cabeza alta.
  2. anar capalt figuradament ir con la cabeza alta (o erguida, o levantada).

capalt
-a