<title type="display">capcinejar</title> cabotejar capejar (els cavalls) becar o fer becaines (dormint) → oscil·lar. © Manuel Franquesa
<title type="display">capcinejar</title> Body INFINITIU capcinejar GERUNDI capcinejant PARTICIPI capcinejat capcinejada capcinejats capcinejades INDICATIU PRESENT capcinejo capcineges capcineja capcinegem capcinegeu capcinegen IMPERFET capcinejava capcinejaves capcinejava capcinejàvem capcinejàveu capcinejaven PASSAT capcinegí capcinejares capcinejà capcinejàrem capcinejàreu capcinejaren FUTUR capcinejaré capcinejaràs capcinejarà capcinejarem capcinejareu capcinejaran CONDICIONAL capcinejaria capcinejaries capcinejaria capcinejaríem capcinejaríeu capcinejarien SUBJUNTIU PRESENT capcinegi capcinegis capcinegi capcinegem capcinegeu capcinegin IMPERFET capcinegés capcinegessis capcinegés capcinegéssim capcinegéssiu capcinegessin IMPERATIU capcineja capcinegi capcinegem capcinegeu capcinegin
<title type="display">capcinejar</title> verb intransitiu mit dem Kopf nicken. einnicken. schwingen, pendeln. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">capcinejar</title> verb intransitiu ciondolare il capo, sonnecchiare. || [oscil·lar] ciondolare, oscillare, dondolare.
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">capcinejar</title> Accessory Etimologia: de capcina, variant de capçana Body verb intransitiu Fer capcinades. Capcineja mentre parla per telèfon, com si el poguessin veure. Oscil·lar. La branca capcineja i gronxa les fulles.
<title type="display">capcinejar</title> Pronúncia: kəpsinəʒá verb intransitiu dodeliner de la tête, hocher la tête. [oscil·lar] osciller.
<title type="display">capcinès</title> adjectiu capcinesisch, aus dem Capcir. masculí i femení Capcineser(in) m (f). masculí lingüística Capcinesisch n. el capcinès das Capcinesische. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat