Es mostren 594827 resultats

capir

capir

verb transitiu [entendre] comprender, entender, alcanzar a comprender (o entender).

capir

capir


<title type="display">capir</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. capir
    1. GERUNDI

    2. capint
    1. PARTICIPI

    2. capit
    3. capida
    4. capits
    5. capides
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. capeixo
      3. capeixes
      4. capeix
      5. capim
      6. capiu
      7. capeixen
      1. IMPERFET

      2. capia
      3. capies
      4. capia
      5. capíem
      6. capíeu
      7. capien
      1. PASSAT

      2. capí
      3. capires
      4. capí
      5. capírem
      6. capíreu
      7. capiren
      1. FUTUR

      2. capiré
      3. capiràs
      4. capirà
      5. capirem
      6. capireu
      7. capiran
      1. CONDICIONAL

      2. capiria
      3. capiries
      4. capiria
      5. capiríem
      6. capiríeu
      7. capirien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. capeixi
      3. capeixis
      4. capeixi
      5. capim
      6. capiu
      7. capeixin
      1. IMPERFET

      2. capís
      3. capissis
      4. capís
      5. capíssim
      6. capíssiu
      7. capissin
    1. IMPERATIU

    2. capeix
    3. capeixi
    4. capim
    5. capiu
    6. capeixin

capir

capir

capir

capir

capir

capir

capir

capir

capir

capir


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">capir</title>

Accessory
Etimologia: d’origen incert, possiblement de l’it. capire, íd., o bé der. regressiu de capissar, íd., amb influx també de l’it. capire 1a font: 1839, DLab.
Body
verb transitiu Entendre, explicar-se (alguna cosa, algun fet). Tot el que fa darrerament, no ho capeixo.

capir

capiró

capiró

capironat

capironat

masculí botànica [Reseda alba] reseda f blanca.

capironat