Es mostren 594843 resultats

capteniment

capteniment

capteniment

capteniment

captenir-se

captenir-se

captenir-se


<title type="display">captenir-se</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. captenir
    1. GERUNDI

    2. captenint
    1. PARTICIPI

    2. captingut
    3. captinguda
    4. captinguts
    5. captingudes
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. captinc
      3. captens
      4. capté
      5. captenim
      6. capteniu
      7. captenen
      1. IMPERFET

      2. captenia
      3. captenies
      4. captenia
      5. capteníem
      6. capteníeu
      7. captenien
      1. PASSAT

      2. captinguí
      3. captingueres
      4. captingué
      5. captinguérem
      6. captinguéreu
      7. captingueren
      1. FUTUR

      2. captindré
      3. captindràs
      4. captindrà
      5. captindrem
      6. captindreu
      7. captindran
      1. CONDICIONAL

      2. captindria
      3. captindries
      4. captindria
      5. captindríem
      6. captindríeu
      7. captindrien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. captingui
      3. captinguis
      4. captingui
      5. captinguem
      6. captingueu
      7. captinguin
      1. IMPERFET

      2. captingués
      3. captinguessis
      4. captingués
      5. captinguéssim
      6. captinguéssiu
      7. captinguessin
    1. IMPERATIU

    2. captén
    3. captingui
    4. captinguem
    5. capteniu
    6. captinguin
      1. (alternatiu)

      2. captingues
      3. captingui
      4. captinguem
      5. captingueu
      6. captinguin

captenir-se

captenir-se

captenir-se

captenir-se


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">captenir-se</title>

Accessory
Etimologia: de cap1 i tenir
Body
    verb pronominal
  1. Obrar de tal o tal manera en determinades circumstàncies o envers una persona o una cosa determinades. Es captingué com un mal educat. Cal captenir-se correctament envers tothom.
  2. captenir-se de (algú o alguna cosa) Tractar-los de tal o tal manera. El seu germà es captenia molt bé de mi.

captenir-se

captenir-se

captenir-se

captenir-se

captenir-se

captenir-se

captenir-se

captenir-se

<title type="display">captenir-se</title>

[! Conjugació: captén o captingues]
verb usat amb pronom Comportar-se o actuar d'una manera bona o dolenta. Sempre ens hem de captenir correctament amb els companys. Les persones que es captenen amb educació són molt apreciades.
capteniment

captenir-se