Es mostren 594843 resultats

captrencar

captrencar

    verb transitiu
  1. [trencar el cap] descalabrar, romper la crisma (o la cabeza).
  2. [malferir] descalabrar.
  3. verb pronominal
  4. [el vi] agriarse, avinagrarse.

captrencar

captrencar


<title type="display">captrencar</title>

Body
    1. INFINITIU

    2. captrencar
    1. GERUNDI

    2. captrencant
    1. PARTICIPI

    2. captrencat
    3. captrencada
    4. captrencats
    5. captrencades
    1. INDICATIU

      1. PRESENT

      2. captrenco
      3. captrenques
      4. captrenca
      5. captrenquem
      6. captrenqueu
      7. captrenquen
      1. IMPERFET

      2. captrencava
      3. captrencaves
      4. captrencava
      5. captrencàvem
      6. captrencàveu
      7. captrencaven
      1. PASSAT

      2. captrenquí
      3. captrencares
      4. captrencà
      5. captrencàrem
      6. captrencàreu
      7. captrencaren
      1. FUTUR

      2. captrencaré
      3. captrencaràs
      4. captrencarà
      5. captrencarem
      6. captrencareu
      7. captrencaran
      1. CONDICIONAL

      2. captrencaria
      3. captrencaries
      4. captrencaria
      5. captrencaríem
      6. captrencaríeu
      7. captrencarien
    1. SUBJUNTIU

      1. PRESENT

      2. captrenqui
      3. captrenquis
      4. captrenqui
      5. captrenquem
      6. captrenqueu
      7. captrenquin
      1. IMPERFET

      2. captrenqués
      3. captrenquessis
      4. captrenqués
      5. captrenquéssim
      6. captrenquéssiu
      7. captrenquessin
    1. IMPERATIU

    2. captrenca
    3. captrenqui
    4. captrenquem
    5. captrenqueu
    6. captrenquin

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captrencar

captura

captura

captura

captura

captura