<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">carboneig</title> Accessory Partició sil·làbica: car_bo_neig Etimologia: de carbonejar Body masculí Acció de carbonejar o carbonar.
<title type="display">carboneig</title> masculí [Handwerk] Köhlerei f. nàutica Kohlenübernahme f. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
<title type="display">carbonejar</title> verb transitiu carbonar. verb intransitiu der Kohle ähneln. nàutica kohlen. © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
carbonejar verb transitiu [carbonar] carbonear, carbonar p fr. verb intransitiu parecerse al carbón. marina, marítim carbonear.
<title type="display">carbonejar</title> Body INFINITIU carbonejar GERUNDI carbonejant PARTICIPI carbonejat carbonejada carbonejats carbonejades INDICATIU PRESENT carbonejo carboneges carboneja carbonegem carbonegeu carbonegen IMPERFET carbonejava carbonejaves carbonejava carbonejàvem carbonejàveu carbonejaven PASSAT carbonegí carbonejares carbonejà carbonejàrem carbonejàreu carbonejaren FUTUR carbonejaré carbonejaràs carbonejarà carbonejarem carbonejareu carbonejaran CONDICIONAL carbonejaria carbonejaries carbonejaria carbonejaríem carbonejaríeu carbonejarien SUBJUNTIU PRESENT carbonegi carbonegis carbonegi carbonegem carbonegeu carbonegin IMPERFET carbonegés carbonegessis carbonegés carbonegéssim carbonegéssiu carbonegessin IMPERATIU carboneja carbonegi carbonegem carbonegeu carbonegin
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/> <title type="display">carbonejar</title> Accessory Etimologia: de carbó Body verb transitiu Carbonar. intransitiu Assemblar-se al carbó. intransitiu marina, marítim Proveir-se de carbó un vaixell de vapor.
<title type="display">carbonejar</title> verb transitiu fare (o preparare) carbone. verb intransitiu assomigliare al carbone. || mar [un vaixell] carbonare.