chanter

Pronúncia: ʃɑ̃te
    verb transitiu
  1. cantar.
  2. [un oiseau] refilar, cantar.
  3. parlar amb cantarella, fer cantarella, cantarellejar.
  4. figuradament cantar [confessar].
  5. familiarment agradar a, abellir a, venir de gust a [algú]. Si ça vous chante, si us ve de gust.
  6. figuradament i familiarment explicar. Qu’est-ce que tu nous chantes?, amb què ens surts (o ens vens) tu ara?
  7. c’est comme si on chantait és com si sentís ploure.
  8. chanter juste afinar [cantant].
  9. faire chanter qqn fer un xantatge a algú.
  10. pain à chanter pa d’àngel [pa d’hòstia].



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç