Pronúncia: ʃu
-
masculí
[pl -x]
- col f.
- [gâteau] lionesa f [pastís petit].
- [ornement] llaç de cinta.
- aller planter ses choux retirar-se al camp.
- avoir les oreilles en feuilles de chou ésser orellut -uda.
- bête comme chou beneit -a del cabàs (o capsigrany).
-
bout de chou
familiarment
esquitx (o marrec).
• ce pauvre chou aquest -a pobrissó -ona. - chou à jets colibròquil (o bròquil).
- chou de Bruxelles col f de brot (o de Brussel·les).
- chou de Milan col f arrissada.
- chou-fleur coliflor f.
- chou marin col f marina.
- chou-navet [rutabaga] colinap f (o napicol, o nap rodó, o napís).
- chou pommé (ou cabus) col f de cabdell (o cabdellada f).
- chou-rave colrave f.
- chou rouge col f llombarda.
- chou vert col f verda (o primerenca).
- entrer (ou rentrer) dans le chou à qqn figuradament escometre (o atacar, o estomacar) algú.
- être un chou familiarment ésser una preciositat.
- faire chou blanc figuradament fer llufa (o fallir).
- une feuille de chou diari, revista de poca importància, de poca qualitat.
Vegeu també:
chou2
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç